Portugal regio ' s in kaart
Kaart van Portugal regio ' s. Portugal regio ' s in kaart (Zuid-Europa - Europa) af te drukken. Portugal regio ' s in kaart (Zuid-Europa - Europa) te downloaden. Historisch gezien bestonden er aan het eind van de 18e eeuw geen regionale regeringsvormen of regionale identiteiten; het concept van natuurlijke binnengrenzen bestond niet en de provincies hadden geen territoriale eenheid. In november 1998 werden bij Wetsdecreet 18/98 officieel acht regio's vastgesteld, die het resultaat waren van een akkoord tussen de Socialistische Partij (PS) en de Portugese Communistische Partij (PCP) in juli 1997, zoals te zien is op de kaart van de Portugese regio's. In een poging om een effectieve vorm van regionale indeling te vinden, leidde het compromis ertoe dat de PCP en De Groenen (PEV) de regio Entre Douro e Minho aanvaardden, en dat de PS hun eisen voor een indeling van de regio's Alto en Baixo Alentejo introkken
Kaart van Portugal regio ' s
De nieuwe territoriale kaart van acht regio's zou kleine herzieningen van de grenzen omvatten (de zuidelijke grens van de Douro, Alto Ribeatejo en Alta Extremadura zoals u kunt zien op de kaart van de Portugese regio's), hetgeen resulteerde in een raadpleging van de respectieve gemeentelijke autoriteiten. De nieuwe regionale kaart werd later schertsend de "Mapa da T.S.F." genoemd, omdat veel van de politieke besluitvormers hun besluiten over het plan namen nadat zij hadden geluisterd naar de commentaren van het publiek tijdens de uitzendingen van T.S.F. Rádio Notícias. Uit deze uitzending bleek dat, hoewel het idee van regio's aanvaardbaar was voor het publiek, er minder consensus bestond over de grenzen ervan, of zelfs regelrechte vijandigheid. Partijpolitiek beïnvloedde de gemeentelijke besluiten om het voorstel te aanvaarden of standpunten in te nemen die door de bevolking niet werden gewaardeerd. De uiteindelijke kaart was geen samenvoeging van districten of provincies, noch een opdeling van de "Intervenciones de Comissões de Coordenação Regional" (Interventiegebieden van de Regionale Coördinatie Commissies), maar er was verwarring en desinformatie, wat leidde tot lokale onwil om regionalisatie in het algemeen te accepteren.
Sinds 1978 heeft Portugal politieke autonomie verleend aan zijn Noord-Atlantische eilandengroepen (Madeira en de Azoren) vanwege hun afstand, geïsoleerde ligging, geografische context en sociaaleconomische omstandigheden. De regionale autonomieën hebben hun eigen organieke wetten, regionale regeringen en administratie, waarop toezicht wordt gehouden door een regionale regering (Portugees: Governo Regional), die wordt gevormd door een regionaal presidentschap (Portugees: Presidente do Governo Regional) en een kabinet dat bestaat uit verschillende regionale secretarissen (Portugees: Secretários Regionais), zoals is aangegeven op de kaart van Portugese regio's. De regering en het bestuur van de archipel zijn verdeeld over de belangrijkste stedelijke centra van de Azoren: het regionale parlement is gevestigd in de stad Horta (op het eiland Faial); Ponta Delgada (op het eiland São Miguel) is de dichtstbevolkte stad en de thuisbasis van het regionale presidentschap en bestuur; terwijl Angra do Heroísmo (op het eiland Terceira), de historische en culturele hoofdstad, ook de thuisbasis is van de Azoriaanse rechterlijke macht en de zetel van het Bisdom van de Azoren.